2007/Aug/12

เปิดฟังเพลงได้ที่นี่ค่ะhttp://musicstation.kapook.com/newmusicstation/play.php?id=1618

บ้านเก่า ของเราอยู่ที่กาญจนบุรี เป็นบ้านสองชั้น
ใต้ถุนโล่งไว้จอดรถ และนั่งเล่น

บริเวณชุมชนและบ้านของเรากว้างขวาง

มีต้นไม้ใหญ่ๆ มากมายที่จำได้แม่นคือ
ต้นหูกวางขนาดสองคนโอบบ่อน้ำ ศาลากลางน้ำ

...คล้ายบ้านตามต่างจังหวัดทั่ว ๆ ไป

บ้านเราอยู่กัน 5 คน

คุณพ่อ คุณแม่ พี่สาวสองคน และ เรา

..กับสมุนมากมาย ทั้งน้องหมาและน้องแมว

ช่วงเวลาเด็กเป็นเวลาที่มีความสุข

กลับจากโรงเรียน ก็ถอดชุดนักเรียน เหลือแต่กางเกงขาสั้นตัวเดียว วิ่งเล่นรอบบ้านกับพี่ ๆ

....บ้านของเราเป็นบ้านที่มีความสุข...

คุณพ่อเป็นวิศวกร คุณแม่เป็นคุณครู

ตกเย็นคุณแม่จะทำอาหาร พอคุณพ่อกลับจากงาน
คุณแม่ก็จะบอกให้เราเอาน้ำไปให้คุณพ่อ
จากนั้น
พวกเราก็จะล้อมวงกินข้าวพร้อม ๆ กันและเล่าเรื่องราวที่พบมาในแต่ละวันให้สมาชิกในบ้านฟัง

.........................................................................

พอลูก ๆ โต ก็เริ่มแยกย้ายไปเรียนมหาวิทยาลัย
เราไม่ได้อยู่ร่วมกันทุก ๆ วันเหมือนเดิม
แต่สุดสัปดาห์ เราก็จะมารวมกันที่ "บ้าน" ของเราเสมอ

........................................................................

ปัจจุบัน แม้เราจะย้ายออกมาจาก บ้านเก่า ที่เราผูกพันมาแต่เกิดแล้ว....

...แม้ว่าหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไป....

แต่ละคนแยกย้ายไปสร้างครอบครัวของตนเอง

และเราห่างจากกาญจนบุรีมาเพราะหน้าที่การงาน

...แต่เรายังจำความสุขที่ผ่านมาอยู่ได้เสมอ...

เพราะสิ่งเหล่านี้ เป็นพื้นฐานในชีวิตที่ทำให้เราเติบโตขึ้นมา
อย่างเข้มแข็ง

...ขอบคุณ คุณพ่อ คุณแม่ พี่ ๆ สมุนตัวน้อย และ บ้านหลังเก่า ครอบครัวที่แสนอบอุ่นของเรา...

....................ด้วยรัก และ ระลึกถึง ทุก คน เสมอ......

ต้นไม้ในบ้านหลังเก่า

รู้ไหมมีใครคนหนึ่งยืนอยู่หลังเธอ
ครั้งเมื่อเธอยังเด็กเล็กอยู่ เธอคืบคลาน
ก้าวเดิน หกล้มคอยเฝ้าดู อุ้มชูเมื่อเธอมีน้ำตา

รู้ไหมนาทีใดๆ ในชีวิตเธอ
ฉันยังเป็นเช่นเดิมทุกอย่าง หากเธอท้อ
ก้าวถอยกลับมา อยากซบหน้า
อกฉันยังพร้อมโอบอุ้มใจ

ยังมีต้นไม้ในบ้านหลังเก่า ร่มเงาด้วยกิ่งใบ
คอยบังแสงดวงตะวันร้อน
หากเธอเหนื่อยล้าก็พักก่อน
หนุนนอนบนตักฉัน ไม่นานเท่าไรก็หายดี

ถึงแม้บางกาลเวลา พาเธอหลงทาง
หลงเดินตามความงามของแสงไฟ
ไม่เป็นไร คนเรา ก็มีผิดพลั้งได้
ปลอบใจเธอด้วยรักและหวังดี

จะปลอบใจด้วยรักที่พ่อมี

...........................................................................



edit @ 2007/08/12 12:00:05

Comment

Comment:

Tweet


ชอบใจคำว่า จิตสาธารณะ มาก ขอยืมไปใช้นะครับ

แหม ชีวิตวัยเด็กน่ารักจริงๆ อย่างกับนิยาย เวลามีครอบครัวก็อยากจะให้เป็นแบบครอบครัวของคุณแอนบ้างจัง เสียแต่ว่าบ้านที่มีบริเวณมันหลายตังค์น่ะสิ ยุคนี้...

ว่าแต่ว่า

มานั่งย้อนความหลังนี่ เป็นสัญญาณบอกอะไรสักอย่างแล้วนะครับ
#3 by PastelSalad At 2007-08-18 02:56,
ดีค่ะ
#2 by tudนะฮ้า (125.24.54.168) At 2007-08-13 21:01,
น่ารักๆ
#1 by * Jetkaro ShowtimE * At 2007-08-12 15:02,